Wpatruję się w moje oczy. Widzę niekończąca się niebieskość smutku. Wydaje mi się, że nigdy nie były inne. W kącikach oczu zbierają się łzy.
Jak spłyną po policzkach, to też będą niebieskie?
Potrząsam energicznie głową. Odgarniam do tyłu włosy, a wraz z nimi resztki mojej dumy.
Nie mazgaj się. Mówię. Nie myśl o nim. Nie myśl.
Zniknij!
Zaciskam powieki. Otwieram oczy.
Jesteś.
Mam na imię Kinga.
Z wykształcenia jestem ekonomistą, lecz zawodowo specjalizuję się w podnoszeniu życiowych ciężarów.
Jestem mamą siedmiolatki, narzeczoną Przyszłego, posiadaczką kota i niespełnioną blogerką.
Kocham wszystkie akweny wodne, acz mazurskie najbardziej.
Lubię czytać książki, delektować się herbatą i słuchać nieustannie Tracy Chapman.
Poruszają mnie dźwięki fortepianu, arie operowe, tureckie seriale i sentencja: "memento mori".
Obecnie znowu staram się odrodzić jak Feniks z popiołów.
"Bambosza. Na sinusoidzie życia" - to blog o codzienności, o niepoddawaniu się cieniom życia i miejsce na przyzwolenie bycia cząstką nieidealnego żywota.
W tym świecie nie łatwo jest znaleźć przestrzeń akceptującą słabości, niedoskonałości egzystencji i ludzi, miejsce na smutek i zwątpienie. Mój blog tę lukę wypełnia.
Zapraszam Cię do mojej idealnie nieidealnej prozy życia.
10 niezapomnianych filmów o miłości
popełnić samobójstwo
dlaczego warto pojechać do Gdyni
samotność w związku
PLANERY, KTÓRE UŁATWIAJĄ ŻYCIE
sinusoida życia
scenki rodzajowe #1
10 zachowań mężczyzny, które doprowadzają kobietę do szału
analiza czerwca 2015
cyce w miejscu publicznym
mój pierwszy raz